şevval demirkol

yanılgı

Baharı sen getirdin gönlüme 
Kuşları sen öttürdün 
Çocukları sen güldürdün 
Umutları sen yeşerttin 
Sanmıştım 
Meğer yanılmışım 
İçimin baharı seninle var olmamış 
Benim içim baharmış
Kuşları sen örttürmemişsin 
Ben kuşları duymayı unutmuşum
Çocukları sen güldürmemişsin 
Tebessümüm bulaşmış onlar da bana gülmüş 
En acı tesiri bırakan bütün uzuvlarımda 
Umutları sen yeşertmemişsin 
Kökleri acı olan bir tohumu 
Mutlulukla yeşertmeyi öğrenmişim 
Sanmışım
Yanılmışım 
Yanmışım
Beni sevinç sularında yüzdüren 
Senin sevgin değil 
Ruhumdaki sevmek kavramıymış 
Üzgünüm en büyük yanılgım
Ben sana değil sevmeye vurulmuşum