Yasal Mermi: Two Distant Strangers

1

Bazıları suç işler doğru. Ama beyazlar ceza sahasında, siyahlar stadyumun dışında doğuyorsa, siyahların gol atma şansları ne?

Yazan: Furkan Halil Kurtkan

Travon Free’nin senaryosunu yazıp, Martin Desmond Roe ile birlikte yönettiği, 2020 yapımı kısa film Two Distant Strangers; son zamanlarda tüm coğrafyalarda vücut bulan ulus-devlet fikriyle beraber güçlenen, farklı olarak gördüklerini öldürmeye hazır, faşizan düşüncelerini tek gerçek bellemiş katillerden oluşan bir “tutumun” hikayesi. Kısa Film dalında Oscar’a aday olan ve George Floyd başta olmak üzere Amerika’da ten renginden dolayı katledilen tüm insanlara adanan yapım, Türkçe’de “İsimlerini Söyle” anlamına gelen #SayTheirNames hashtag’iyle destek bekliyor ve bu ırkçı tutuma dikkat çekiyor.

Bir önceki gece tanıştığı Perri isimli kadının yatağında uyanan Carter James’in amacı evinde kendisini bekleyen köpeğine ulaşmak. Bu amaç uğruna Perri’nin yaptığı kahvaltı teklifini bile reddeden Carter, gayet mutlu bir şekilde sokağa çıkıyor ve ırkçı bir polis memurunun çantasını aramak istemesi üzerine bir arbede yaşanıyor. Siyahi bir gençle meslektaşlarının itiştiğini gören diğer faşist polis memurlarının da olaya dahil olmasıyla sokak ortasında, George Floyd’a benzer bir biçimde katlediliyor. Fakat Amerika’da yaşayan siyahi bir genç için bu şekilde ölmek bile ‘yeterli’ değil. Carter, Perri’nin yanında bir kez daha uyanıyor. Bu sefer silahla katlediliyor. Elbette kan içen zihniyetlere bu da yetmiyor… Ardından bir kez daha ve bir kez daha… Perri ile kahvaltı yapıyor, ev basılıyor, katlediliyor. Perri’nin tavsiyesiyle, polis memuruyla konuşmaya çalışıyor fakat bu da çözüm değil, yasal mermilerle dolu silah bir kez daha Carter’a doğrultuluyor. Carter toplam 100 kez, polis memurları tarafından farklı yerlerde ve farklı şekillerde katlediliyor… Toplumsal yaşamda, yasal ve mermi kelimelerinin niçin bir araya gelmemesi gerektiği tam 100 kez suratımıza çarpıyor.

Film, gayet düşük bir bütçeyle, çeşitli kara parçalarının sahibi olduklarını iddia eden türlü ‘ev sahiplerinde’ gıdıklanmak kadar doğal bir refleks halini almaya başlayan ırkçılık problemine başarılı ve sarsıcı bir şekilde dikkat çekerken, hikayeyi karamsar bir noktada da bitirmiyor. Mutlu son, ‘bir film muammada bırakmadan net şekilde bitmeli’ ya da ‘topluma örnek olmalı’ gibi kestirmeci düşüncelerin fetişisti değilim fakat ırkçılık gibi bir sorunu işleyen bir yapımın karamsar bir şekilde bitmemesi de, yasal mermilerle ölme ihtimali olanların -hepimizin- içini, ötedeki mahallenin ucundaki evde açık bırakılan bir balkon kapısı kadar da olsa serinletti. Bu cılız serinlik, filmin sonunda oyuncuların değil, ırkçı saldırılarla katledilen kişilerin isimleri, katledilme şekilleriyle birlikte önümden geçmesiyle son buldu. İnsan, -en çok bakkala giderken, uyurken, parkta oynarken, kuzenine bakıcılık yaparken- öldürülmez sanıyordum, sanılan her şey gibi o da hakikate takıldı…

One thought on “Yasal Mermi: Two Distant Strangers

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Next Post

Devrilen Duvarlar

Paz Nis 25 , 2021
Mevlanakapı’da Apo abi vardır. Dayı diye seslenenler de vardır kendisine. Hoşsohbet bir adamdır dayı. Eski çaycıdır, sağ işaret parmağının ucu kesiktir. Çay ocağını kaptırmadan evvel domates doğrarken kesmiştir.  Kısmet ya bir gün denk geldik kendisiyle mahalle kasabında, esnafla sohbeti derinmiş. O gün kasap Mehmet ile sohbetime müdahil oldu ezkaza muhabbet oluştu aramızda. Ara sıra denk gelir […]